۱– ای آدمیزاد ،تا آن هنگام که در تحت قدرت و سلطنت من هستی از شکوه هیچ کس پروا مکن و بدان که قدرت و سلطنت من بر تو همیشه جاویدان است.

2- ای آدمیزاد، تا آن هنگام که خزانه ها از ارزاق پر دارم از نرسیدن روزی خویش نگران مباش و بدان که خزانه من پیوسته پر خواهد ماند.

3- ای آدمیزاد ،تا آن زمان که مرا توانی یافت به کس دیگر دل مبند و بدان که هر وقت مرا جویا شوی نیکوکار و نزدیک به خود خواهی یافت.

4-ای آدمیزاد، به حق خود سوگند که من دوستدار توام پس به حقی که بر تو دارم سوگندت می دهم دوستدار من باش.

5- ای آدمیزاد، تا آن زمان که هنوز از صراط نگذشته ای از خشم من ایمن منشین.

6- ای آدمیزاد، همه چیز زا به خاطر تو آفریدم و تو را به خاطر عبادت خود پس مبادا در این را از آنچه برای تو آفریدم در گذری.

7- ای آدمیزاد، ترا از خاک و پس از آن از نطفه و علقه و مضغه ساختم و آفرینش تو مرا رنجش و دشواری نداشت، اینک پنداری که از رساندن قرص نانی به تو در رنج و دشواری شوم.

8- ای آدمیزاد ، محض خاطر خویش بر من آشفته می‌شوی، لیکن به خاطر من بر خود خشمگین و آشفته نمی‌گردی.                                  

9- ای آدمیزاد ، روزی تو بر من واجب است و مرا نیز بر تو فرایضی است، لیکن آگاه باش اگر در انجام فرایض نسبت به من سرپیچی کنی، من نه آنم که از فرایض و عهد خویش سر باز زنم. 

10- ای آدمیزاد ، هرکس ترا برای خودش می‌خواهد، اما من ترا برای خودت خواهانم، پس از من مگریز .                                         

11- ای آدمیزاد ، اگر به آنچه روزیت کرده‌ام، راضی و خشنود باشی، جان و تن خویش را در آسایش و راحتی نهاده‌ای و انسانی سزاوار و ستوده‌ای، لیکن اگر به قسمت من رضا ندهی، چنان دنیا را بر تو مسلط سازم که چونان حیوان وحشی بادیه پیمایی حیران و سرگردان گردی و به هر حال بر فزون تر از آنچه روزی مقسوم تو کرده‌ام، دست نخواهی یافت و انسانی ناسزاوار و ناشایسته‌ای .

12- ای آدمیزاد،هرگاه در برابر من به بندگی ایستادی، چنان باش که بنده‌ای خاکسار در برابر پادشاهی شکوهمند ایستاده است و چنان باش که در منظر خویش مرا می‌یابی، که اگر تو مرا نتوانی دید، من ترا می‌بینم.